To jest wpis z serii „Pytacie mnie…”. Tym razem będzie o zwrotach grzecznościowych.
Zwroty grzecznościowe w języku rosyjskim to oddzielny temat i możecie o tym przeczytać w jednym ze starszych wpisów:
Natomiast z jakimi formami może się spotkać osoba mówiąca po rosyjsku, ale dla której ten język nie jest rodzimym? Zakładając oczywiście, że rozmówca zna jej imię.
Pewnikiem jest forma czasownika – druga osoba liczby mnogiej.
Podzielę się kilkoma przykładami z własnego doświadczenia. Jestem też bardzo ciekawa Waszych obserwacji 😉
#1 Pani Dagmara / Па́ни Дагма́ра, скажи́те, пожа́луйста…
Tak do mnie pisał/zwracał się promotor mojej pracy magisterskiej, Rosjanin mieszkający w Polsce. Znał polski kontekst kulturowy, więc korzystał z formy „pani”. W języku rosyjskim funkcjonuje słowo „госпожа́”, ale używania go w tym kontekście nie uznawał za zasadne.
#2 Дагма́ра, скажи́те, пожа́луйста…
To chyba najczęstszy wariant, z jakim się spotykam i chyba równie dobry z punktu widzenia nadawcy komunikatu. Wie, jak się nazywam, więc nie jest to zwrot bezosobowy, natomiast zastosowanie czasownika w drugiej osobie liczby mnogiej zapewnia formalny i grzeczny charakter kontaktu.
#3 Дагма́ра Степа́новна, скажи́те, пожа́луйста…
I tu będzie zabawna historyjka. W języku rosyjskim funkcjonuje imię odojcowskie – więcej o nim przeczytacie w tym wpisie:
Tak więc skoro mój Tata ma na imię Stefan (Степа́н), to moje imię odojcowskie by brzmiało Stiepanowna (Степа́новна). Oczywiście teoretycznie, bo we współczesnej polszczyźnie go nie używamy.
Mimo to na jednych z pierwszych zajęć, kiedy rozmawialiśmy o imionach, tworzyliśmy dla wprawy swoje imiona odojcowskie po rosyjsku. I raz mi się zdarzyło trochę dla żartu tak przedstawić, na co usłyszałam odpowiedź:
– Кака́я же ты Степа́новна! Ты же не ру́сская. (jaka z ciebie „Stiepanowna”! Przecież nie jesteś Rosjanką).
Choć jest to poprawne pod względem językowym, o użyciu takiej formy decyduje kontekst kulturowy.
Obraz Elf-Moondance z Pixabay
Spodobał Ci się ten wpis?
